Czarnuszka
Akcja opowiadania dzieje się w 1829 r. w Petersburgu. Głównym bohaterem jest dziesięcioletni Alosza, który mieszka w internacie.
Chłopiec jest bardzo mądry, miły i dobrze się uczy.
W niedzielę i święta nikt go jednak nie odwiedza. Jedyną jego rozrywką są książki i karmienie kurek na podwórzu. Alosza zaprzyjaźnia się z czarną kurką Czarnuszką, którą uratował przed śmiercią.
Chłopiec podarował kucharce monetę i poprosił o darowanie życia swojej kureczce.
Czarnuszka w podziękowaniu za pomoc, co wieczór odwiedzała Aloszę, oprowadzała go po tajemniczym internacie i pokazywała mu swoje podziemne królestwo.
Ukochana kurka okazała się zasłużonym urzędnikiem i ministrem malutkiego króla i jego ludu.
Wszyscy poddani byli niskiego wzrostu, ubrani byli w kapelusze z piórami, piękne suknie i płaszcze.
W swoich ogrodach mieli klatki z ogromnymi szczurami na które polowali.
Król prosił Aloszę o dyskrecję i podarował mu zaczarowane ziarenko.
Teraz Alosza nie musiał się uczyć. Cudowne ziarenko miało moc szybkiego zapamiętywania i uczenia się. Chłopak stał się bardzo zuchwały i koledzy przestali się z nim kolegować.
Pewnego dnia Alosza zgubił ziarenko i nie był przygotowany na lekcję.
Kochana Czarnuszka znalazła je i oddała chłopcu.
Nauczyciel nie uwierzył, że Alosza nic nie umiał. Wszyscy myśleli, że przez zuchwalstwo Alosza nic nie chciał mówić. Pomimo nauczonej lekcji, nauczyciel ukarał Aloszę i wychłostał go.
Od tej pory chłopak się zmienił i stał się pokorny.
Jego niedyskrecja była przyczyną odejścia, skutego złotym łańcuchem ministra (czarnej kurki) i wszystkich małych mieszkańców z podziemnego królestwa.
Alosza prosi kucharkę o darowanie życia Czarnuszce
Dwie śpiące staruszki
Alosza i minister (Czarnuszka) oraz klatki z ogromnymi szczurami
Cudowna książka
polecamy
